CT is een singer/songwriter die zingt en schrijft vanuit haar hart.

Met haar soulfulle stem en haar piano brengt CT catchy liedjes, waarin de meerstemmige zang onmisbaar is. CT treedt dan ook bijna altijd op met band en backing vocals.
“Mijn verhaal vertellen en mensen raken, dat is waar voor mij zingen over gaat.”
Haar stijl is een zeer persoonlijke. Het best te omschrijven als
soul, funk, rock en country samengesmolten, verpakt in dansbare
groovende ritmes, afgewisseld met prachtige ingeleefde liedjes.

CT groeide in een muzikale familie in een Fries dorpje. Iedereen speelde piano, muziek maken was belangrijk in het gezin. Vader haalde uit elk instrument muziek. CT en haar oudste zus speelden beiden gitaar en zongen dan tweestemmig.
“Ik wilde zingen als Aretha Franklin, liedjes schrijven als Carol King en dan het liefst met Jimmy Hendrix op gitaar,”. Als ik naar concerten ging, dan keek ik altijd naar de backingvocals. Dat wilde ik ook. In mijn allereerste band was ik achtergrondzangeres. Daar legde ik mijn basis voor kleur en harmonieën.”


Ze verhuisde naar Groningen en speelde 4 jaar in verschillende bands.
In Tokio, waar ze met haar toenmalige band speelde, ontmoette ze de
Amerikaanse band Ipso Facto, die net een contract getekend had bij Epic records. Met 2 koffers in haar hand verhuisde ze naar de ‘Prince stad’ Minneapolis en tourde een jaar lang met Ipso Facto door de States. Ze deed daar veel studio ervaring op met oa. de producers Jeffrey Chung en Daddy O. (Stetsasonic).
Met name door dit jaar in Minneapolis, het werken met een Amerikaanse
band en het avond aan avond optreden door heel Amerika, zowel op grote festival podia, danstenten, louche bars en the “Southside of Chicago”, heeft CT een hoeveelheid ervaring opgedaan, die in Nederland niet verkrijgbaar is.
“Als we in Minneapolis speelden, drumde Michael Bland, de drummer van Prince, vaak een paar liedjes mee. Ik leerde in MPLS wat groove is en waar het in muziek over gaat. Het was daar voor het eerst, dat een drummer tegen mij zei dat hij me als zangeres nog beter moest leren kennen en dat hij dan wel zou weten hoe hij de groove het best voor mij moest laten klinken.”


CT nam de soul en de gospel mee naar huis en begon samen met gitarist Klaas Boon in hun eigen studio liedjes te schrijven. Ze richtten ze de band ‘Homebase’ op.
Na de dood van haar man en compagnon songschrijver, Klaas Boon, wordt het liedjes schrijven weer een nieuwe zoektocht. De invloeden van Klaas zijn kenmerkende gitaar spel verdwijnen en CT ontwikkelt haar eigen stijl.

“De soul en de gospel invloeden zijn niet weg te denken in mijn muziek. Het is niet de religie, die mij beroert in de gospel, maar de overtuiging en de passie waarmee er gezongen wordt, het je emotioneel durven geven.”
Ondertussen speelde CT in verschillende bands. Onder andere Superfly en B-Slick. Ze deed een “Flower power” theatertour en trad op in binnen en buitenland (Amerika, Oman en Syrie).
In 2003 ontmoette ze de band Jammah Tammah die in de ‘Studio Blaisdell’ hun CD “U turn” aan het opnemen was. Op deze CD zong ze de koortjes en ze schreef samen met van Janfie van Strien en Marcel Aarts het nummer ‘Can we’.
Zie http://nl.youtube.com/watch?v=jucCDRBdt7s
Bij de optredens van Jammah Tammah om de CD te promoten was CT gastzangeres.


Inmiddels is CT het het arrangeursduo Bas Mulder en Hendrik Jan
Vermeulen tegen gekomen en met hen is ze begonnen haar liedjes op te nemen. De CD “Little woman” komt voorjaar 2008 uit.